UCHWAŁA  Nr  65/2000
KRAJOWEJ  RADY  SĄDOWNICTWA

z dnia  13 kwietnia 2000 r.

	Wymiar sprawiedliwości w ostatnim okresie ma niekorzystne oceny w opinii publicznej. Jednak większość wypowiedzi krytycznych nie jest oparta na rzetelnej ocenie motywów jakimi kierowali się sędziowie w konkretnych sprawach, a także warunków  w jakich funkcjonują sądy. Niewłaściwy medialny wizerunek jest często wynikiem skomplikowanego charakteru spraw zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym. Nakłada to na sędziów szczególny obowiązek wyjaśniania w ustnych motywach wyroków przesłanek, które legły u podstaw konkretnego orzeczenia . Dotyczy to także rzeczników prasowych i prezesów sądu. Wśród tysięcy orzeczeń wydawanych codziennie zdarzają się również rozstrzygnięcia wadliwe. Trudne warunki pracy oraz radykalny wzrost ilości spraw nie sprzyja ich rozstrzyganiu w atmosferze powagi i spokoju. Wszystko to nie zwalnia jednak sędziów  od szczególnej troski o jakość orzecznictwa i od odpowiedzialności   za popełnione błędy.
	Krajowa Rada Sądownictwa mając na uwadze autorytet Państwa w imieniu którego wydawane są orzeczenia i właściwy wizerunek wymiaru sprawiedliwości, apeluje do sędziów   o nieustanną dbałość o poziom orzecznictwa, podnoszenie kwalifikacji oraz eliminowanie zachowań naruszających godność zawodu sędziego. Sędzia wydając orzeczenie w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej musi mieć świadomość danej mu władzy i związane   z tym poczucie odpowiedzialności. Władza sądownicza, przez należny jej przymiot niezawisłości nie podlega kontroli innych władz w zakresie orzekania, co  nakłada  na  sędziów szczególny obowiązek starań o najwyższy poziom pracy.